بلاگ صفحه 2

در فنلاند دسترسی به اینترنت پرسرعت جزو حقوق شهروندی محسوب می شود؛ پیش تر از آن نیز، کاربران اینترنت (ساکنین این قاره سایبری) دسترسی آزاد به اطلاعات را جزو حقوق انسانی خود می دانند. این در حالیست که برخی کشور ها، که بر حسب اتفاق بقیه کشور ها آن ها را در سایر امور ناقض حقوق بشر نیز می دانند، دسترسی به اینترنت را محدود و محدود تر می کنند. ایران جزو کشورهایی است که در سال 2010 نیز دوباره نام خود را در لیست "دشمنان اینترنت" قرار داد. علت این امر فیلترینگ گسترده و بستن تمامی سایت های منتقد، اجتماعی، تفریحی و ... اعلام شده است. مشاور دادستان کل کشور سال پیش اعلام کرده بود در ایران پنج میلیون سایت برای " تهاجم به اخلاق و هويت دينی " مسدود شده‌اند این در حالیست که موج جدید و شدید فیلترینگ بعد از انتخابات اخیر ایران، تبدیل به یک سونامی شده است.

سه ماه پیش سازمان گزارشگران بدون مرز طی گزارشی اعلام کرد حکومتهای "مستبد" سانسور اینترنتی را تشدید کرده و متأسفانه ایران نیز در لیست کشورهای دشمن اینترنت قرار گرفت. کشورهای همچون ایران، چین، ترکمنستان و ویتنام تلاش های فزاینده ای برای سانسور اینترنتی و مقابله با ارتباطات مجازی دگراندیشان کرده اند اما کشورهای دیگری نظیر ترکیه و روسیه که محدودیتهایی برای سایت های اینترنتی برخی گروه ها ایجاد کرده اند به فهرست کشورهای "تحت نظارت" اضافه شده اند. امارات متحده عربی، روسیه سفید و تایلند امسال هم در فهرست کشورهای "تحت نظارت" قرار گرفته اند. اما سازمان گزارشگران بدون مرز هشدار داده در صورتیکه این کشورها اقدامات بیشتری برای کاهش سانسور اینترنتی انجام ندهند ممکن است به فهرست "دشمنان اینترنت" اضافه شوند. سایر حکومتهایی که در فهرست "دشمنان اینترنت" در سال 2010 قرار گرفته اند عبارتند از: عربستان سعودی، برمه، کره شمالی، کوبا، مصر، سوریه، تونس و ازبکستان.

بر اساس این گزارش برمه، کوبا، کره شمالی و ترکمنستان با هر گونه دسترسی شهروندان به اینترنت مخالفند. به گفته این سازمان ایران پس از چین و ویتنام سومین زندان بزرگ کاربران اینترنتی است. این سازمان همچنین آماری از تعداد زندانیان وبلاگ نویس ارائه کرده و از آن ابراز نگرانی کرده است. بسیاری از کشورها و سازمان های جهانی دسترسی به اینترنت را جزء حقوق اساسی شهروندان تعریف کرده اند. برخی کشورها از جمله سوئد و بریتانیا بدنبال گسترش خطوط اینترنت برای کلیه شهروندان خود طی چند سال آینده هستند.

در پی فیلتر شدن بیلگی سایار، در کمال تعجب بازدید آن چند برابر شد. اگه از قبل می دونستم که با فیلتر شدن یک وبلاگ کوچک و بی محتوا میشه بازدید روزانه رو به بالای دو هزار نفر (با هیت چند هزار در روز) رسوند از قبل چند تا مطلب غیر متعارف می نوشتم تا زودتر فیلتر شوم! البته این وبلاگ فاقد هرگونه مطلب غیر قانونی بود و احتمال می رود دلیل فیلتر شدن آن اشتباهی باشد، همچنان که در هفته های قبل حتی گوگل رو هم در چند نوبت و بمدت چند ساعت فیلتر کردند. دامنه های اصلی پرشین بلاگ و بلاگفا هم فیلتر شده بود (این صفحات فاقد محتوا بوده و فقط جهت معرفی و ورود به سیستم بلاگینگ بودند) که نشان از ایراد اساسی در سیستم نرم افزاری فیلترینگ و ایراد اساسی تر در سیستم حقوقی آن در رفع فیلتر است. در هر حال، سانسور اطلاعات آزاد نشانه خوبی برای یک کشور نیست. این وبلاگ هنوز پایبند به قوانین جمهوری اسلامی است و بهمین دلیل از دامنه .ir بهره می برد و بعضی مطالب از وبلاگ حذف شدند. خوانندگان قدیمی این وبلاگ می دانند که قبلاً چند دامنه دیگر بر روی این سایت پارک بود و فکر نمی کنم معرفی آن ها بر خلاف قوانین باشد چرا که این دامنه ها قبل از دامنه فعلی بر روی این وبلاگ قرار داشته و آدرس جدید محسوب نمی شود. کاربرانی که به اینترنت آزاد دسترسی ندارند می توانند از این آدرس موقت برای دسترسی به این وبلاگ استفاده کنند: www.tma-sa.ir

با توجه به اینکه طبق آمار داخلی WinCMS.Net Pro و آمار جزئی Google Analytics، بازدید این وبلاگ پس از فیلتر شدن از داخل ایران نه تنها کم نشده بلکه زیاد تر هم شده است و این موضوع نشان از دسترسی همه به ابزار های عبور از فیلتر می باشد که طبق قوانین جرایم رایانه ای ایران (!!!) جرم تلقی می گردد، بنابراین تمامی کاربران اینترنت ایران مجرم هستند. حال نمی دانم مسئولین سایت های خبری دولتی و صدا و سیما و خیلی از آقایان دیگر چگونه از فیلتر رد می شوند و از سایت های دیگر نقل قول می کنند، یا آن ها هم مجرم هستند و یا شهروندان در ایران درجه بندی می شوند که این خود با اصل عدالت و برابری قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران متناقض است. الله اعلم! البته حالت خوش بینانه تر این است که چون بیلگی سایار یک وبلاگ فنی و تخصصی بوده، بازدیدکنندگان آن نیز جزو کاربران حرفه ای محسوب می شوند. لازم بذکر است که این وبلاگ بدون داشتن هیچ مطلب غیر اخلاقی یا ضد شرعی در هفته گذشته فیلتر گشته در حالی که حتی تصاویر استفاده شده در آن از سایت های خبری مجاز برگرفته شده بود!

با وجود آن که ایران از نظر میزان کاربران اینترنتی و نیز میزان وبلاگ نویسی وضعیت ممتازی در جهان دارد، سازمان گزارشگران بدون مرز با بررسی وضعیت اینترنت و کاربران آن در شماری از کشورهای جهان، گزارشی منتشر کرد که در آن، ایران هم از جمله «کشورهای دشمن اینترنت» شناخته شده است. سازمان گزارشگران بدون مرز گزارشی با عنوان «دشمنان اینترنت» منتشر کرد که در آن وضعیت سانسور و تهدید آزادی بیان بر روی شبکه جهانی اینترنت در ۲۲ کشور بررسی شده است. در این گزارش آمده است، کشورهایی که به عنوان دشمن اینترنت از آنان یاد می شود، اینترنت را به اینترانت تبدیل کرده‌اند تا از دستیابی افراد به اطلاعات «نامناسب» جلوگیری کنند.

۱۲ کشور دشمن اینترنت که نام آنان در این گزارش آمده عبارتند از: برمه، چین، کوبا، مصر، ایران، کره شمالی، عربستان سعودی، سوریه، تونس، ترکمنستان، ازبکستان، و ویتنام. در گزارش این سازمان آمده است: «کشورهایی که دشمن اینترنت شناخته می‌شوند نه تنها اخبار منتشر شده بر روی شبکه جهانی را سانسور می‌کنند بلکه به شکلی نظام‌مند کاربران اینترنت را مورد آزار و اذیت قرار می‌دهند». بر طبق گزارش سازمان گزارشگران بدون مرز، در حال حاضر ۱۰ کشور دیگر به دلیل اعمال سیاست‌های نگران‌کننده‌ای که می‌تواند راه را برای سوء رفتار و محدود کردن آزادی‌ها هموار کند، تحت بررسی و نظارت این سازمان قرار دارند. در این مورد توجه ویژه این سازمان به کشورهای استرالیا و کره جنوبی معطوف شده است که قوانین آنان می‌تواند آزادی بیان بر روی شبکه جهانی اینترنت را محدود کند.

در ادامه گزارش این سازمان مدافع آزادی بیان آمده است: «نه تنها هر روز بیش از پیش نظارت و کنترل بر اینترنت اعمال می‌شود، بلکه هر روز شکل‌های جدید سانسور برای تحریف اطلاعات و اخبار ابداع می‌شود». نمونه‌ای از این دست تحریف اخبار و اطلاعات بر طبق این گزارش از این قرار است: «سازمان‌دهی ارسال نظرات برای وب‌سایت‌های مشهور و معروف یا سازمان‌ دادن به حملات هکرها». این گزارش می‌افزاید «این‌ها ابزارهایی است که رژیم‌های سرکوبگر برای متوقف کردن فعالیت سایت‌ها یا به هم ریختن محتوای آن به کار می‌گیرند». در حال حاضر ۷۰ نفر به اتهام مخالفت اینترنتی با سیاست دولت‌های مختلف در زندان هستند. چین بزرگترین زندان برای ناراضیان اینترنتی است و پس از آن کشورهای ویتنام و ایران قرار دارند. چندی پیش هم سازمان گزارشگران بدون مرز در گزارشی به همراه سازمان عفو بین‌الملل خواستار پایان یافتن سانسور بر روی اینترنت شده بود.

درحالی که ایران دسترسی به اینترنت را هر روز محدودتر می کند، فنلاند همان کشور قطبی که بخاطر حضور یکصد و بیست هزار سوئدی در کشورش زبان سوئدی را به عنوان "دومین زبان رسمی کشور" اعلام کرده است، دسترسی به اینترنتی را که در ایران رؤیا محسوب می شود را برای مصارف خانگی، جزو حقوق شهروندی معرفی کرده است.

فنلاند نخستین كشوری در جهان شد كه دسترسی به خدمات اینترنتی پرسرعت برای شهروندان این كشور را یك حق اساسی شناخت. به گزارش ایسنا، دولت فنلاند اعلام كرد از این پس شهروندان این كشور از اتصال اینترنتی پرسرعت به‌عنوان یك حق اساسی همانند خدمات پستی یا مخابراتی بهره‌مند خواهند شد. بر اساس بیانیه وزارت حمل و نقل و ارتباطات فنلاند، از ماه جاری تمامی خدمات‌دهندگان مخابراتی باید به كاربران خانگی و كاربران تجاری، اتصال‌های اینترنتی پرسرعت با قیمت مناسب فراهم كنند و بدون توجه به محل زندگی آن‌ها، باید اتصال یك مگابیت بر ثانیه را برای تمامی خانه‌های فنلاندی فراهم كنند.

سازمان تنظیم مقررات مخابراتی فنلاند، مسوول تعیین خدمات‌دهندگان مخابراتی در مناطقی است كه هنوز اینترنت پرسرعت در آنجا موجود نشده است. دولت فنلاند هم‌چنین پروژه‌ای را برای متصل كردن تمام مردم فنلاند به فیبر نوری پرسرعت یا شبكه‌های كابلی تا سال 2015، به اجرا گذاشته است.

بنظر شما سرعت دانلود در ایران چقدر است؟

متوسط قیمت اینترنت در ایران یازده برابر تركیه و 330 برابر ژاپن است. امروزه اینترنت یك وسیله لوكس نیست، یك بستر ضروری بر توسعه است. این وضعیت نگران كننده اینترنت در حالی در كشور ما رخ داده است كه در سال 1372 ایران دومین كشور خاورمیانه بود كه به اینترنت متصل شد، یعنی بسیاری از كشورهای خاورمیانه هنوز اقدامی در مورد ارتباط شبكه اینترنت خود به عمل نیاورده بودند.

به گزارش ایلنا مسعود ریاضیات، رئیس انجمن شركت‌های اینترنتی ایران ضمن اشاره به سخنان وزیر ارتباطات مبنی بر كاهش قیمت اینترنت گفت: در خبرها آمده است كه وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات وعده داده كه قیمت اینترنت بزودی كاهش خواهد یافت، البته شكی نیست كه قیمت اینترنت در ایران بسیار گران است. متوسط قیمت اینترنت در ایران یازده برابر تركیه و 330 برابر ‍ژاپن است، و باید این سوال را حل كنیم كه چرا ما در چنین وضع نگران كننده‌ای قرار گرفته‌ایم؟

طرح تكفا ( توسعه كاربری فناوری اطلاعات) كه در دولت هفتم بنیانگذاری شد و برای آن بودجه اختصاصی در نظر گرفته شده بود باعث رشد نسبی فناوری اطلاعات در آن سال‌ها شد، ولی این طرح در دولت‌ آقای احمدی نژاد كنارگذاشته و به فراموشی سپرده شد و باعث شده امروزه از لحاظ شاخص‌های زیرساخت شبكه، درمقایسه با سایر كشورها بسیار عقب باشیم. طبق برنامه چهارم توسعه، ما بایستی حداقل 1.5 میلیون درگاه اینترنت پرسرعت (DSL) دركشور مستقركنیم، ولی متاسفانه سال گذشته (پایان برنامه چهارم) اعلام شد كه فقط در حدود 300 هزار درگاه اینترنت پرسرعت فعال داریم، به عبارت دیگر در حدود 650 هزار درگاه نصب شده داریم كه تنها حدود 300 هزار آن دایراست، حالا این رقم‌ها را مقایسه كنید با كشور كره جنوبی كه حدود 15.5 میلیون مشترك پهنای باند پرسرعت دارد و ضریب نفوذ اینترنت آن77.3 درصد است.

رئیس انجمن شركت‌های اینترنتی یكی دیگر از دلایل عقب‌ماندگی اینترنت كشور را محدودیت‌های سرعت اینترنت برای كاربران خانگی دانست و گفت: از سوی دیگر متوسط سرعت اینترنت خانگی در ایران در قعر جدول مقایسه بین‌المللی و بین ده كشور بسیار ضعیف دنیا قرار گرفته و حتی از كشور جنگ‌زده عراق پایین‌تر است. چرا باید سرعت اینترنت را چنین در سطح پایین نگه داشت؟ چرا استدلال می‌شود كه سرعت 128كیلو بیت بر ثانیه برای كاربر خانگی كافی است، این طرز برخورد مثل آن است كه بگوییم ما یك جاده باریك آسفالته داشته باشیم كافی است و لزومی ندارد بزرگراه بسازیم!! دولت الكترونیك، بانكداری الكترونیك، تجارت الكترونیك، آموزش الكترونیك و بالاخره رشد فرهنگ شهروندی الكترونیك باعث شتاب بخشیدن به تولید و بهره‌وری و شكوفایی اقتصادی می‌شود و از طرف دیگر باعث كاهش آلاینده‌های محیط زیست، كاهش مصرف بنزین و كاهش صرف وقت و انرژی می‌شود.